Señor No, 1993ko udaberrian Buenavistako lokaletan jaio zen. Hau da, donostiako punk-rock-aren harrobian sortu ziren. Xabi (gitarra eta ahotsa) eta Mikel (baxua) La Perrrera talde enblematikoaren partaideak ziren eta taldearen banaketaren ondoren proiektu berria sortu zuten. Horretarako,Andoni, aldez aurretik Dead Movies taldean aritua zena, bateria jole bezela eta ordu arte esperientziarik ez zuen Imanol (gitarra) hartu zituzten.Taldeak eragin ezberdinak ditu baina baliteke,garrantzitsuenak 70. hamarkadako rock gogorrenean (Stooges, MC5, Motörhead ...) eta 77ko punk-ean (Damned, Dead Boys, Ramones, Saints ...) oinarria izatea.

1994ean bost abestiz osatutako maketa bat atera zuten. Maketa honek No Tomorrow zigiluaren arreta deitu zuen eta 7” ateratzeko prestatu zuten. Baina azkenean, maketa horri urte hartako irailean grabatutako abesti berriak gehitu zizkioten eta Señor No taldearen aurkezpen LP-a sortu zuten. LP hau, NTren bigarren erreferentzi “handia “ bihurtu zen. Diska, urte amaieran argitaratu zuten eta kritika ezberdinak izan zituen, batzuek oso gogotsuak eta sutsuak eta beste batzuek, aldiz, hotzak. Nahiz eta diskoko soinuak ez duen taldearen zuzeneko indarra isladatzen (zalantzarik gabe penintsulako talderik indartsuenetariko bat da ) izugarrizko lan trinkoa da. Gitarra duelu itzelez josita dago eta hainbat abesti antologiko daude.

LP hau argitaratu ondoren Señor No taldearen lana asko gehitu zen, zuzeneko ekitaldi asko ematen hasi ziren eta beste bi lan berri 7” batean atera zuten, (Motörhead-en jarraitzaile den edonork derrigorrez entzun beharreko ikaragarrizko “Mira mi dedo “ lana eta ia bi urte ondoren beraien bigarren LP-a “No Mundo”). Hau izan zen Señor No-k barrruan zeraman benetako Lp-a. Lan honekin, ekoizpen aldetik behintzat, lehenegoarekin lortu ez zutena lortu zuten. Abestiak bata bestearen atzetik inolako treguarik gabe doaz (11 abesti 24 minututan ), gitarren soinua suntsikorra da eta bertsioak ezinhobeak dira ( bereziki Who taldearen "Pictures of Lily") . Hilabete gutxitara kritiko batzuek,aurkezpen LP-arekin gertatu zen bezalaxe, urteko lana bezela definitu zuten. Harrez geroztik, Señor No hainbat bilduna nazional eta internazionaletan agertzen hasi zen.

98. urtean zehar abesti berriez eta bertsioez osaturiko bi 7” argitaratu ziren. Gelditu gabe aritu ziren eta estatu guztitik kontzertuak eman zituzten. 1999ko otsailean “No me hables“ argitaratu zuten. Hau hirugarren lan luzea izan zen, lan borobil honetan taldearen gaitasuna isladatzen zen. Abestien maila eta estiloa, eta ekoizpenaren emaitza argi geratu ziren, lan honek soinua hobetzea lortu zuen baina oinarrizko intentsitatea galdu gabe, hau da, zuzeneko funtsa guztiz gordetzea lortu zuen. Diska honen aurkezpen bira 99ko bukaera arte penintsula osotik iraun zuen. 2000. urtean kontzertuak ematen jarraitu zuten eta lan berriak eginez; bilduma batzuetan bertsioak, homenaldiak eta single konpartituak.

2001.urtean Señor No-k diskografiaz aldatu zuen, Loli Jackson-ekin fitxatuz, EMI barruan Dover –en zigilua zenarekin sinatu zuten. Beraien laugarren eta azken LP-a "Siempre te diré que no",lanaren grabaketa 2002an bukatu zuten. Modu harrigarri eta ustekabe batean ekoizpena Carklos Goñiren (Revolver) eskutik joan zen eta grabaketa Balentziako bere estudio Mojave-n izan zen. EMI barneko krisiak Loli Jackson-en bapateko desagerpena bultzatu zuen. Beste diskografika batzuek aztertu ondoren, taldeak diska beraiek auto argitaratzeko apostu ausarta aukeratu zuen eta 2003an GP records zigiluarekin ateratzea lortu zuten.

Diskaren argitalpenarekin batera Imanolek taldea utzi zuen eta bere ordez , hilabete batzuetan, Gorka (Etnies) aritu zen eta azkenik Mikel Yarza gitarra(Teen Dogs/Safety Pins ohia) sartu zen. Taldekide hauekin 2004an GP records en “La Ruta Interior”
atera zuten. Lan hau Sewergrooves Suediar taldearekin batera ateratako single bikoitza da. Urte berean, Bukowski tabernan akustiko bat zuzenean grabatu zen. 2005eko irailean, Gaztelupeko Hotsak, gipuzkoar zigiluarekin argitaratuko da . Hilabete batzuk aurretik Mikelek (baxua) eta Andonik beranduago (bateria) taldea utzi zuten. Beraien ordez beste hauek sartu dira; taldearen ohiko laguntzailea den Unai (Astrozombies) baxuarekin eta Guantxe (Teen Dogs/Vincent Von Reberb/Safety Pins ohia) bateriarekin, honek Lobo Eléctrico-rekin ere jotzen du. Taldekide hauekin taldearen lehenego europear bira prestatzen ari dira
.

PIZTIA SUTAN DAGO, MITOAK JARRAITZEN DU!!!